Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5101 K.2018/9786

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi uyarınca boşanmalarına, davalı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı erkeğin açtığı dayanak davada, davanın kanıtlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş, kararda davacı erkeğe kusur yüklenilmemiştir. Bu davadan sonra taraflar bir araya gelmemişler, fiili ayrılık döneminde kusur olarak kabul edilebilecek yeni bir olay da yaşanmamıştır.

Bu durumda; davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylardaki kusurunun, ret ile sonuçlanan ilk davayı açıp birlikte yaşamaktan kaçınması ve boşanma sebebi yaratması olduğunun kabulü gerekir. Ancak, davacı erkeğin tespit edilen bu kusurlu davranışı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmez.

Açıklanan sebeplerle, davalı kadının manevi tazminat talebinin (TMK m.174/2) reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.