KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/5119 E., 2019/5186 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kabul edilen erkeğin davası, kusur belirlemesi ve tazminat miktarları yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- İlk derece mahkemesince boşanma ve fer'ilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat miktarları yönlerinden istinaf edilmiştir. Bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf başvurusu kabul edilerek diğer taleplerinin ise esastan reddine karar verilerek.
“Denizli 3. Aile Mahkemesinin 2016/678 Esas-2017/549 Karar sayılı kararının 5 no'lu bendinin hükümden çıkartılarak yerine. Davacı-karşı davalı ...'ın maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile. 15.000,00-TL maddi ve 10.000,00-TL manevi tazminatın davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, ibaresi eklenmek sureti ile kararın düzeltilmesine (HMK m. 353/l-b.2)” şeklinde karar verilmiştir.
Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f. l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/5119, K. 2019/5186, 2 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama