Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5170 K.2018/12522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ile para alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmolunan para alacağının miktarı 1950,00 TL olup karar tarihindeki kesinlik sınırı 2190,00 TL'yi aşmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 472/2.maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, davalı-davacı erkeğin para alacağına yönelik temyiz itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazları ile davalı-karşı davacı erkeğin para alacağı dışında kalan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle erkeğin kusurlu davranışları arasında yer alan "Eşinin yıllar önce babası tarafından cinsel tacize uğraması olayını kusur olarak gördüğü ve etrafa yaydığı" eyleminin ispatlanamadığı ve erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği; ancak erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları yanında, evin kilidini değiştirdiği, boşanmaya sebep olan olaylarda netice itibarıyla erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.