Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5179 K.2018/15180

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin kabul edilen boşanma davaları, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile erkeğin davalarında kadın yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, kadın yararına hükmolunan nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hâl böyleyken, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Davacı-karşı davalı kadın yararına TMK m.174/1-2. koşulları oluşmuştur. O halde, davacı-karşı davalı kadın lehine tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurları ağırlığı ve hakkaniyet ilkesi (TMK m.4, TBK m.50 52) dikkate alınarak uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.