Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5273 K.2018/14435

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, HMK m. 190/1).

Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde düğünde takılan ziynetlerin bir kısmının elinden alındığını, kalan kısmının ise davalı-karşı davacı erkeğin babasına ev alınırken kullanılmak üzere bozdurulduğunu, kendisine iade edilmediğini iddia etmiş, davalı-karşı davacı erkek ise cevap ve karşı dava dilekçesi ile aşamalardaki beyanlarında düğünde kendi ailesi tarafından 4 bilezik, kadının babası tarafından ise 1 bilezik takıldığını, bu ziynetlerin kasada bulnduğunu kabul etmiştir.

Davacı-karşı davalı kadın ziynet eşyasının erkekte kaldığını ispat yükü altındadır. Ziynet eşyalarının niteliği gereği, kadının ortak konuttan ayrılırken yanında götürmesi hayatın olağan akışına uygun düşer. Dosyada ziynetlere ilişkin tanık beyanları soyut nitelikte olup, kadının iddialarını kanıtlamaya elverişli başkaca bir delil de bulunmamaktadır.

Davacı-karşı davalı kadın yemin deliline dayanmamış, gösterdiği diğer delillerle de dava konusu ziynet eşyalarının erkekte kaldığını ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece yalnızca davalı-karşı davacı erkeğin kadına iade edilmediğini kabul ettiği her biri 25 gram 22 ayar 5 adet bilezik yönünden ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde 15'er gram 2 bilezik ve 7 adet çeyrek altının da kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.