KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/5275 E., 2018/10138 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Çocukla Kişisel İlişki Kurulması
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından 19.09.2016 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davalı tarafından yapılan temyiz talebi üzerine temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için davalı vekiline 29.08.2016 tarihli tebligat ile bildirimde bulunulmuş, verilen kesin sürede gereği yerine getirilmediği açıklanarak 19.09.2016 tarihli ek karar ile davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davalı tarafından 28.06.2018 tarihinde temyiz edilmiştir. Davalı vekiline ek kararın tebliğine ilişkin 30.09.2016 tarihli tebligatta avukatın tebliğ esnasında orada bulunup bulunmadığı yazılmamıştır. Bu şekilde yapılan tebligat usulsüzdür. Bu nedenle ek kararın temyizi süresinde kabul edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde temyiz harç ve masraflarının yatırılması için davalı vekiline çıkarılan 29.08.2016 tarihli tebligatta avukatın tebliğ esnasında orada bulunup bulunmadığı yazılmamıştır. Bu şekilde yapılan tebligat usulsüzdür. Usule aykırı olarak yapılan tebligatlarda tebliğ tarihi muhatabın öğrendiği tarih olarak kabul edilir. Bu hale göre temyiz harç ve masraflarının süresinde yatırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, temyiz talebinin reddine dair 19.09.2016 tarihli ek karar yasaya aykırı olmuştur. Bu sebeple ek kararın bozularak kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/5275, K. 2018/10138, 27 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama