Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5282 K.2019/5277

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 29.05.2018 gün ve 2016/17411-2018/6929 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasının yapılan yargılaması sonunda, mahkemece her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ( TMK m. 166/1), kadın lehine maddi manevi tazminata ve tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nakası talebi ile erkeğin manevi tazminat talebinin reddine, ziynet alacağının aynen olmadığı taktirde bedeline karar verilmiş, verilen karar davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi,

tazminatlar, tedbir nafakası, ziynet alacağı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise yoksulluk nafakasının reddi, ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz edimesi üzerine Dairemizin 29.05.2018 tarih 2016/17411 esas ve 2018/6929 karar sayılı ilamı ile kadın yararına hükmedilen manevi tazminatın miktarının az olduğu, yoksulluk nafakası yönünden araştırma yapılması gerektiği ve ziynet alacağının reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı erkek tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde, davalı-karşı davacı kadının manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz sebebi bulunmamaktadır. Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekesinde açıkça manevi tazminata yönelik kararın yerinde olduğunu temyiz sebebi yapmadıklarını beyan etmiştir. Nitekim Dairemizin bozma ilamında da manevi tazminatın miktarı temyiz sebebi olarak belirtilmemiştir.

O halde Dairemizce manevi tazminatın miktarının az olduğundan bahisle davalı- karşı davacı kadın lehine manevi tazminatın miktarı yönünden kararın bozulması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davalı-karşı davacı kadın lehine manevi tazminatın miktarı yönünden de karar bozulmuştur.

O halde davacı-karşı davalının karar düzeltme talebinin manevi tazminat yönünden kabulü ile Dairemizin 29.05.2018 tarih, 2016/17411 esas ve 2018/6929 karar sayılı ilamının manevi tazminatın miktarı yönünden bozmaya ilişkin 2 numaralı bendinin kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.