Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5433 K.2018/11271

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; boşanma ve ziynet alacağı davalarının reddine yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan yargılama ve toplanan delillerle davalı-karşı davacı erkeğin evlilik birliği görevlerini yerine getirmediği, eşine ve çocuklarına karşı ilgisiz davrandığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davacı-karşı davalı kadının ise herhangi bir kusurlu davranışı ispatlanamamıştır. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddi doğru olmamıştır.

2-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesiyle düğünden hemen sonra ziynet eşyalarının zorla elinden alındığını ve geri verilmediğini belirterek aynen olmadığı taktirde bedelini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı erkek ise davacı kadının iddia ettiği altınların kadının rızası ile evin ihtiyaçlarını ve açılan tuhafiye dükkanı için kullanıldığını ve zorla alınmadığını beyan etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı erkeğin ve erkeğin tanıklarının beyanına göre; düğünde takılan takıların erkek tarafından bozdurulduğu ve kadına iade edilmediği kanıtlanmıştır. O halde, ziynetlere ilişkin bilirkişi raporu aldırılarak ziynet alacağı davasının kabulüne karar vermek gerekirken, talebin reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.