Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5863 K.2019/3638

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm erkek tarafından; maddi-manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı erkek 01.10.2018 tarihli dilekçe ile hükmün boşanmaya ilişkin bölümünü temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, davalının hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ... 9. Aile Mahkemesince, davalı erkek tamamen kusurlu kabul edilerek, davanın kabulü ile tarafların TMK m. 166/1 gereğince boşanmalarına, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk yararına aylık 450,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ödenmesine, davacı kadın yararına aylık 300,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000 TL maddi tazminata ve 10.000 TL manevi tazminata yönelik hüküm verilmiş, davalı erkek tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı erkeğin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesince verilen karara karşı davalı erkek tarafından temyiz itirazında bulunulmuştur.

3-Mahkemece davacı kadının yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın lehine yoksulluk nafakası hükmedilmiştir. Her ne kadar 2015 yılı temmuz ayında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında davacı kadının ev hanımı olduğu ve geçiminin ailesi tarafından sağlandığı belirtilmekte ise de, dosyada bulunan SGK hizmet dökümünün tetkikinde davacı kadının Mayıs 2015 döneminde son işe giriş kaydı bulunduğu ve Ağustos 2015 döneminde çalışan olarak görüldüğü anlaşılmakla, mahkemece, davacı kadının çalışmasının sürekli olup olmadığı, gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı hususunun araştırılarak yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.