Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5913 K.2019/5260

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu Merve 05.11.1999 doğumlu olup, ilk derece mahkemesince 27.04.2017 tarihinde çocuk yararına her ne kadar iştirak nafakasına hükmedilmişse de, bölge adliye mahkemesince verilen istinaf kararı tarihi olan 10.07.2018 tarihinde ortak çocuk ergin olmuştur. Çocuğun ergin olduğu gözetilmeksizin, hakkında ergin olduğu tarihten sonraki dönemi de kapsayacak şekilde iştirak nafakasına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.