Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5926 K.2019/2867

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-davacı kadın; birleşen boşanma davasında, tanık deliline usulüne uygun şekilde dayanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 137/1 madde hükmüne göre mahkemece tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemler ön inceleme duruşmasında yapılır. Diğer bir deyişle ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara delillerini bildirmeleri için süre verilir.

Zira delil, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK m. 187/1). Tahkikat, ön incelemede saptanan çekişmeli hususlar üzerinden yürütüleceğine (HMK m. 140/3) göre, bu tespit yapılmadan tarafların dayandıkları delilleri sunmaları beklenemez. Başka bir ifade ile; taraflardan, anlaştıkları ve ayrıştıkları hususlar tespit edilmeden delil göstermeleri beklenemez.

Kadının açmış olduğu birleşen boşanma davasının, ön inceleme duruşmasının, eldeki davanın 18.07.2017 tarihli duruşmasında yapıldığı ve davalı-davacı kadın vekilinin bu tarihli duruşmadaki beyanında “Birleşen davada dayanmış olduğu tanıklarının, eldeki davada dinlenen tanıklar ile aynı kişiler olduğunu ve aynı beyanda bulunacaklarını” belirterek ve mahkemece davalı-davacı kadın tanıkları olarak dinlenmiş bulunan ... ve ... ’in beyanlarına göre, birleşen davanın kabulüne ve asıl davanın reddine karar verilmesini isteyerek birleşen boşanma davası yönünden tanıklarını usule uygun şekilde mahkemeye bildirdiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılacak iş, toplanan delillerin tamamına göre karar vermekten ibaretken; açıklanan sebeplerle, davalı-davacı kadının birleşen davasının ön inceleme duruşmasında açıkça bildirmiş olduğu tanıkları ... ve ... ’in beyanlarının, yazılı gerekçelerle hükme esas alınamayacağı kararı ile hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.