Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/599 K.2019/3345

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafaka miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına ve tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, davacı-karşı davalı erkek tarafından nafaka miktarı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakaların miktarları yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 7.11.2017 tarih 2017/985 esas, 2017/1252 karar sayılı kararı ile, davalı-karşı davacının kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile; davalı erkeği ağır kusurlu kabul ederek, davacı kadın yararına 7.000,00 TL maddi ve 6000,00 TL manevi tazminata hükmetmiştir. Bu karara karşı taraflar temyiz yoluna başvurmuştur.

Kadının davasında verilen boşanma hükmü; davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığından kesinleşmekle erkeğin boşanma davası konusuz kalmıştır. Bu sebeple ilgili bölge adliye mahkemesince, erkeğin boşanma davası hakkında, dava konusuz kaldığından "Karar verilmesine yer olmadığına" dair hüküm kurmak ve davadaki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.