Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6000 K.2018/14721

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, dava dilekçesinde erkeğin ortak evden kendisini kovduğunu, düğünde takılan ziynetlerin davacı-karşı davalı erkekte kaldığını belirterek düğünde takılan altın ve nakit paraların iadesini mümkün olmadığı taktirde bedelini talep etmiştir. Davacı- karşı davalı erkek ise kadının talep etiği ziynetlerin kadın da olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece, kadın tarafından dosyaya sunulan fotoğraflarda bilirkişi tarafından da tespit edilen 7 adet gram altın, 5 adet çeyrek altın, 1 adet 14 ayar inci set takımı yönünden kadının taleplerinin kabulüne, diğer talepleri yönünden reddine karar verilmiştir. Düğünde erkeğe takılan ziynetler ve paralar aksi kanıtlanmadığı sürece kadına aittir.

Dosyada yer alan fotoğraflar ve bilirkişi raporundan da anlaşıldığı üzere davacı- karşı davalı erkeğe takılan altınlar ve paralar ile kadına takılan takılan paralar yönünden de kadının ziynet ve para talebinin kabul edilmesi gerekirken, reddi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadının dosyaya sunduğu delillerle varlığını kanıtlayamadığı ve mahkemece reddine karar verilen diğer ziynet talepleri yönünden ise; kadının dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığı halde, kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle ispat yükü kendisine düşen ve davasını diğer delillerle kanıtlayamayan davalı-karşı davacı kadına reddedilen ziynetlere ilişkin talebi konusunda diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılıp, kabul edildiği taktirde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 255. ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek bir kısım ziynet talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Düğünde davalı erkeğe takılan (hediye edilen) altın ve paralar, davalı erkeğin kişisel malı niteliğindedir (TMK m. 220/b.2). Aksi yöndeki görüşün, yasal bir dayanağı bulunmamaktadır. Yukarıda açıklanan sebeple sayın çoğunluğun, ilamın birinci bendinde yer alan "... Düğünde erkeğe takılan ziynetler ve paralar aksi kanıtlanmadığı sürece kadına aittir" yönündeki görüşe ve bunun sonucu olarak davanın, davacı-karşı davalı erkeğe takılan altın ve paralar yönünden de kabulü gerektiğine ilişkin bozmaya katılmıyorum.