Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6052 K.2019/4038

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Niğde Aile Mahkemesi’nin 16.02.1018 tarihli ve 2017/52 esas, 2018/195 karar sayılı ilamı ile boşanmaya sebep olan olaylarda "Davacı kadının müşterek konutun temizliğini yapmaması, yemek hazırlamaması sebebi ile az kusurlu olduğu, davalı erkeğin ise davacı kadına karşı hakaret ve şiddet eylemlerinde bulunduğu, müşterek çocuk Serkan’ı kucağına alarak boğazına bıçak dayadığı, davacı kadını darp ettiği, “O...p.., fah..ş” gibi hakaretlerde bulunduğu,

ölümle tehdit ettiği, öğrencisi ile yakınlaşarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, gerekçesiyle ağır kusurlu olduğu belirtilerek davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf edilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 06.07.2018 tarih, ve 2018/602 esas, 2018/623 karar sayılı ilamında. "Davacı eşine fiziksel şiddet uygulayıp döven, hakaret, tehdit ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davacının konut temizliği ve yemek yapmadığı yönündeki davalı tanık beyanlarının inandırıcı görülmediği bu nedenle davacı kadına kusur atfedilemeyeceği” belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvuru talebinde bulunan tarafın davalı erkek olduğu, talepte bulunmayan davacı kadına ilk derece mahkemesince yüklenen kusurun ise kesinleştiği anlaşılmaktadır. Kusur durumu istinafa başvuran aleyhine olacak şekilde değiştirilemez. Buna göre ilk derece mahkemesi tarafından davacı kadına kusur olarak yüklenen vakıaların gerekçeden çıkarılması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmemektedir.

Dosya kapsamından davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların da kanıtlandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, davalı erkeğin ise davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ve tehdit ettiği, güven sarsıcı davranışta bulunduğu ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğu sabittir.

Hal böyleyken, davalı erkeğin tam kusurlu olduğunun kabul edilmesi doğru değil ise de; boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, kararın kusura ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HMK m. 370/2).