Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/623 K.2018/12316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, nafakaların miktarları ile reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle 1999 doğumlu ortak çocuk ...'ın inceleme tarihi itibarıyla ... olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin eşine sürekli şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yapmadığı, davacı kadının ise erkeğin yüzüne yemek fırlatmak suretiyle kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. O halde, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2.bentte de açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkek ağır kusurlu olup bu kusurlu davranışlar aynı zamanda davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımaktadır. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1- 2. maddesi koşulları somut olayda gerçekleşmiştir. Bu husus nazara alınmadan yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.