Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/627 K.2019/2888

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının açtığı boşanma davası, ilk derece mahkemesince kabul edilmiş, tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin davacıya anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmiş, davacı kadın tarafından süresinde kişisel ilişki yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 19.04.2017 tarihli kararıyla davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ortak çocuk ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin sınırlandırılmasına karar vermiş, davalı erkek tarafından bu karara karşı süresinde temyiz yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesince ortak çocuk ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları, dini bayramların 2. günü, yaz tatilinde 1 ay ve sömestr tatilinde 1 hafta olmak üzere kişisel ilişki tesis edilmiş, davacı kadının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince çocuğun yaşı, anne bakım ve şefkatine muhtaç olması ve yaşı nedeniyle uzun süreli olarak anne yanından ayrılmasının gelişimini olumsuz etkileyebileceği gerekçesiyle ilk derece mahkemesince ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00 dan akşam saat 17.00 ye kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Tarafların ortak çocuğu Yağmur 16.06.2015 doğumludur. Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yaşı, ana ve babalık duygusunun tatmini, çocukların yüksek yararı birlikte değerlendirilerek; çocukların kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Dosya kapsamında ortak çocuğun baba yanında yatılı kalmamasını gerektirecek bir durumun varlığı ispatlanmamıştır.

Bütün bu hususlar değerlendirildiğinde davalı baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olmuştur. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesince verilen hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.