Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6409 K.2018/15372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan fer'iler ve velayetler yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05/06/2018 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av.....geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tüm dosya kapsamından; davalı-karşı davacı kadının ortak çocuğu darp ettiği ayrıca taraflar arasında yaşanan son olaydaki eylemleri dikkate alındığında sadakatsiz davranışlar içerisine girdiği, davacı-karşı davalı erkeğin de eşini darp ettiği, hakaret ettiği ve evlilik birliği yükümlülüklerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalı erkeğe göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Öyleyse, mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde karar verilmesi davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) ile yoksulluk nafakasına (TMK m.175) hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece velayetleri anneye bırakılan yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocuklardan 2008 doğumlu .... ... ile temyiz incelemesi tarihi itibariyle idrak çağına gelen 2012 doğumlu Ayberk'in velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir.

Bu nedenle ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih, E.2011/2-884 K.2012/197 ile 22.01.2014 tarih, E.2013/2-2085-K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip,

ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.