Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6567 K.2019/2586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulması, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.03.2019 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 10.02.2015 tarihli ilk karar yalnızca davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyize konu edilmiş, Dairemizin 02.03.2017 tarihli ilamıyla da kadının temyiz talebi tümüyle kabul edilerek davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğu belirtilerek davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği yönünden bozulmuştur.

Bozma üzerine ilk derece mahkemesince bozma ilamına uyulmuş, ancak gerekçeli kararın hüküm kısmında her iki dava yönünden boşanma hükmü, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan tedbir ile yoksulluk nafakası, bozma öncesi yapılan yargılama giderleri ile vekalet ücretleri yönünden yeniden hüküm kurulmuştur.

Dairemiz bozma ilamına konu olmayan ve hatta davalı-karşı davacı kadın tarafından da temyize konu edilmeyerek kesinleşen bu yönler bakımından yeniden hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.