Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/659 K.2019/1255

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.02.2019 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili gelmedi. Karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldi. Davalı ... gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Yönetmeliğin 16. maddesinde, “Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü içermektedir. Doğrudan davalı ...’ün mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre gerekçeli kararın tebliği usulsüzdür.

Ayrıca davalı ...’e tebligat yapılan adres, aynı zamanda davacının da mernis adresi olup, davacı bu adreste oturmaktadır. Davacı, davada hasım konumunda olduğundan, davalı ...’e aynı zamanda davacının mernis adresi olan adreste yapılan tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 39. maddesine göre usulsüzdür.