Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6688 K.2019/3806

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan karşılıklı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince, davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davacı-karşı davalı erkeğin ispatlanan kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Dinlenen davacı-karşı davalı tanıklarının sözlerinin bir kısmı soyut ve Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu inandırıcı delillerle ispatlanamamıştır. Bu itibarla davacı-karşı davalı erkeğin de davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.