Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/6977 K.2019/1578

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; velayet, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle velayeti davalı babaya verilen ortak çocuk Mert'in temyiz incelemesi sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar yanında erkeğin eşine ayrıca hakaret ettiği ve abisinin kadına fiziksel şiddetine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Davacı kadına yüklenen güven sarsıcı davranışta bulunma vakıasına yönelik tanık beyanları soyut olduğu gibi, bu vakıa dosyadaki diğer delillerle de ispatlanamamıştır. Velayete dair alınan uzman raporunda yer alan ifadeler dikkate alınarak taraflara kusur yüklenemeyeceği için kadına yüklenen "bazı zamanlarda eve gelmeme" vakıası da ispatlanamamıştır.

Açıklanan sebeplerle mahkemece de kabul edildiği üzere birlik görevlerini ihmal eden kadına nazaran, erkek boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurludur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek ağır kusurlu olup, erkeğin bu kusurlu davranışları aynı zamanda kadının kişilik haklarını zedeler niteliktedir. Kadın lehine kusurun ağırlığı, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek uygun miktarda manevi tazminata (TMK m.174/2) hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; mahkemece kolluk marifetiyle yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırma tutanağına göre, davacının işten yeni ayrıldığı, abisinin yanında kaldığının bildirildiği, kadının ise dava dilekçesinde eşinden dolayı işten çıktığını beyan ettiği ve mahkemece de kadın çalıştığı için yoksulluk nafakasına hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında kadının bir işte çalışıp çalışmadığı hususunda dosya kapsamına göre çelişki mevcuttur.

Bu bağlamda mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise düzenli bir işi ve kendisini yoksulluktan kurtaracak sürekli bir gelirinin olup olmadığı, işten çıkmış ise işten kendi isteği ile mi ayrılıp ayrılmadığı hususları irdelenmeden eksik incelemeyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.