Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/7050 K.2019/4026

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi kararı ve davalı kadının temyiz dilekçesinin, davacı erkek vekiline mernis şerhli olarak tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir.

Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbataların bir kısmında beyan alınan komşu ismi bir kısmında ise imzadan imtina şerhi bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı tarafa karar ilamının ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu 21. maddesine göre yapılan tebliği geçersizdir.

Mahkemece davacı erkeğin bilinen en son adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğe elverişli olup olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste usulüne uygun tebligat yapılamadığı görülmeden, mernis adresine Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır.