KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2018/7312 E., 2019/190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Davacı-davalı
- ...
- Davalı-davacı
- ...
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davalı-karşı davacı erkeğin gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, kadının da erkeği aşağıladığı ve küçük düşürücü davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.
Şu hale göre mahkemece erkeğin de davasının kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de kadının boşanma davası temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle kesinleştiğinden, erkeğin boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir. Bu durumda erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir.
Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderleri ile vekalet ücreti konusunda karar vermesi gerekir (HMK m.331/1).
O halde mahkemece yapılacak iş; erkeğin boşanma davası konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, erkeğin davasındaki haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti hakkında bir karar verilmesinden ibaret olup temyiz edilen hükmün bu yönüyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2018/7312, K. 2019/190, 15 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama