Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/736 K.2018/6881

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; boşanma ve ziynet alacağı davalarının reddi ile çeyiz ve ev eşyası alacağı davasındaki vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan yargılama ve toplanan delillerle davalı erkeğin sürekli olarak “sen sus, sen bilmezsin, sen anlamazsın, sen karışma” şeklinde sözler söylerek eşini aşağıladığı, eşine devamlı olarak “beğenmiyorsan annenin evine git” dediği, manevi anlamda bağımsız konut temin etmediği ve en son eşini annesinin evine bırakarak birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davacı kadının ise herhangi bir kusurlu davranışı ispatlanamamıştır. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.

2-Toplanan delillerden; davacı kadının balayına giderken erkeğin annesine teslim edildiğini ve ona ait kasada muhafaza edildiğini iddia ettiği ziynet eşyalarından 7 adet bileziğin ve 6 adet “beşi bir yerde” altının erkeğin annesine ait kasada saklandığı ve kadına iade edilmediği kanıtlanmıştır. Kadının, 7 adet bilezik ve 6 adet “beşi bir yerde” altın yönünden ziynet alacağı davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadın tarafından talep edilen çeyiz ve ev eşyalarının dava esnasında kadına teslim edilmiş olduğu anlaşıldığına göre, çeyiz ve ev eşyaları bakımından davalı ... dava açılmasına sebebiyet verdiğinden çeyiz ve ev eşyası alacağı davasında kendisini vekille temsil ettiren davacı kadın yerine, davalı ... yararına vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.