Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/8101 K.2019/5744

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından tamamı yönünden; davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin katılma yoluyla temyiz talebine konu olan 22/03/2018 tarihli kararında erkeğin temyiz başvuru dilekçesi davalı kadın vekiline 22.11.2018 tarihinde tebliğ olunduğu halde, söz konusu karara karşı davalı kadın tarafından yasal iki haftalık süreden sonra 12.12.2018 tarihli dilekçe ile katılma yoluyla temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, davalı kadının süresinde yapılmayan katılma yoluyla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 92/2, 7035 sayılı kanunun 31. maddesi ile değiştirilen HMK m. 361/1).

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının davalı vekiline adli tatil içerisinde 01/08/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve HMK'nın 104. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 08/09/2017 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin süresinde yapılmayan istinaf başvurusunun HMK 352. maddesi uyarınca, davacı vekilinin katılma yoluyla istinaf talebinin ise HMK'nın 348/2 maddesi gereği reddine karar verilmiş ise de.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.11.2017 tarih 2017/20-2873 esas- 2017/1449 karar sayılı kararında; "... Adli tatilin sürelere etkisi" başlıklı 6100 sayılı HMK'nın 104. maddesinde “Adli tatile tabi olan dava ve işlerde bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır” düzenlemesi mevcuttur.

Madde gerekçesinde de, “adli tatile tâbi olan, yani adli tatilde görülemeyecek dava ve işlerdeki süreler açısından tatilin etkisinin düzenlendiği, burada kastedilenin, maddi hukuka ait süreler olmayıp, zamanaşımı gibi, usul hukukundaki süreler olduğu, örneğin yirmi temmuzda başlayan onbeş günlük sürenin bitim tarihinin dört ağustos günü akşam mesai saati sonu olduğu,

ancak bu tarihin tatil zamanına rastlaması nedeniyle sürenin, altı eylül gününden itibaren uzayacağı” açıklanmıştır (6494 sayılı Kanunla 6100 sayılı HMK’nın 102. maddesinde yapılan değişiklikten önceki madde metni "Adli tatil her yıl 1 Ağustosta başlar, 5 Eylülde sona erer" şeklindedir).

6100 sayılı HMK 102 maddesinde “Adli tatil her yıl 20 Temmuzda başlar, 31 Ağustosta sona erer. Yeni adli yıl 1 Eylülde başlar” düzenlemesi getirilmiştir. Gerekçe metninden de anlaşılacağı üzere uzatılması gereken bir haftalık sürenin adli tatilin sona erdiği 31 Ağustos tarihini takip eden 1 Eylül tarihinden itibaren başlatılması gerekmektedir.

HMK'nın “sürelerin bitimi” başlıklı 92/2. maddesinde süre; hafta, ay ve yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay ve yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter hükmü yer almaktadır. HMK'nın 102. maddesi uyarınca adli yılın başladığı gün 01.09.2017 tarihi Cuma gününe rast gelmektedir. Bu tarihe bir hafta eklendiğinde o haftaya tekabül eden gün Cuma günü olacağından kanunen temyiz süresi 08.09.2017 tarihinde dolacaktır.

Bu durumda davalı vekilinin 08.09.2017 tarihli istinaf isteminin süresinde olduğunun kabulü ile dosyanın esastan incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi hukuk dairesinin yazılı şekildeki kararı usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.