Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/8240 K.2019/593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, manevi tazminat miktarı, maddi tazminat talebinin tefrik edilmesi, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebi, usulüne uygun olarak nispi harcı yatırılmak suretiyle açılmış bağımsız yoksulluk nafakası davası niteliğindedir. Davalı-karşı davacı kadının bağımsız yoksulluk nafakası davası kabul edildiği halde, davalı-karşı davacı kadın yararına bu dava sebebiyle vekalet ücreti tayin edilmemiştir. Davalı-karşı davacı kadın davada kendisini vekille temsil ettirdiğine göre bağımsız yoksulluk nafakası davasının kabulü sebebiyle karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kabul edilen nafaka miktarının bir yıllık tutarı üzerinden nispi vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru olmamıştır.