Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/8297 K.2019/7365

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 09/10/2018 gün ve 2016/25379 - 2018/10835 sayılı ilamıyla ilgili davacı-davalı erkek tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle davalı-davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakasının yeniden evlenme tarihi itibarıyla kendiliğinden kalkacağının tabii bulunmasına ve ortak çocuk Mertcan Hasan'ın inceleme tarihinde ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı erkeğin Hukuk Usul Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteği yersizdir.

2-Mahkemece tarafların açmış oldukları boşanma davalarında davacı-davalı erkeğin davasının reddine, davalı-davacı kadının davasının ve ferilerinin kabulüne, ortak çocukların velayetinin davalı-davacı anneye verilmesine karar verilmiş, davacı-davalı erkeğin temyizi üzerine Dairemizin 09.10.2018 tarihli 2016/25379 esas 2018/10835 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı-davalı erkek tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.Velayet düzenlemesi yapılırken göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararıdır" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m.3. Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m. 1; TMK m.339/1, 343/1, 346/1. Çocuk Koruma Kanunu m.4/b).

Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir.

Ana ve babanın yararları, boşanmadaki kusurları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur.

Somut olayda; ortak çocuk Yiğitcan'ın dava sırasında babasının yanında yaşadığı ve sosyal çalışmacı tarafından hazırlanan sosyal inceleme raporunda büyük çocuk Mertcan'ın babası ile kalmayı istediğini beyan ettiği, Yiğitcan'ın ise her iki ebeveyn yanında da rahat olduğunu beyan ettiği, dava sırasında geçici velayetin babaya verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece her iki ebeveyn ve ortak çocuklar yönünden rapor tanzim ettirilmiştir.

Ancak,sosyal çalışmacı bilirkişi tarafından velayete ilişkin düzenlenen sosyal inceleme raporu hüküm tesisi için yeterli değildir. Buna göre.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve ortak çocuk Yiğitcan ile görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip, tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığı, çocuğun halen hangi taraf yanında yaşadığı araştırıldıktan ve diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra,

gerçekleşecek sonucu uyarınca velayet hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığından davacı-davalı erkeğin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 09.10.2018 tarihli 2016/25379 esas 2018/10835 karar sayılı onama ilamının velayet yönünden kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeple bozulmasını karar vermek gerekmiştir.