Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/994 K.2019/2042

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davacı kadının ağır, davalı erkeğin az kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, tüm dosya kapsamından gerek ilk derece mahkemesi ve gerek bölge adliye mahkemesince taraflara yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmemektedir.

Boşanma kararı ve eşit kusurlu eşlerin birbirlerinden maddi manevi tazminat talep edemeyecekleri göz önüne alındığında tarafların tazminat taleplerinin reddine dair hükümlerin sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla ve anlatılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.