Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1009 K.2019/7145

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; ortak çocuklarla kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma istemli dava neticesinde; ..

4. Aile Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli kararı ile tarafların boşanmalarına ve ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine karar verilmekle, çocuk ile baba arasında "Her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat:10:00’dan Pazar günleri saat 17:00’ye kadar, Dini Bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. günü saat 17:00’ye kadar, ayrıca yine çocukların (okula başladığı tarihten itibaren) sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü sabah saat: 09:00' da alınıp izleyen Pazar günü saat:17.00' de teslimi suretiyle,

her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10:00’dan 31. günü saat 17:00’e kadar bir ay süre ile görüşmeleri suretiyle 4721 s. TMK’ nun 182/1. maddesi gereğince şahsi münasebetlerinin tesisine" şeklinde kurulan hüküm, davacı-davalı kadın tarafından istinaf edilmiş ve ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 24.10.2018 tarihli istinaf kararı ile kadının istinaf talebi esastan reddedilmiştir. Verilen esastan ret kararı davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK m. 323). Düzenli kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi sürdürmek, çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Bu hak, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kendilerinden alınabilir (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi m. 4).

Dosya kapsamından müşterek çocuğun % 50 engelli olduğu, hafif derecede gelişim geriliği ve hafif derecede zeka geriliği olduğunun tespit edildiği, çocuğun engel durumunun, anne bakımına olan ihtiyacının, çocuğun baba yanında özellikle uzun süre yatılı kalınan kişisel ilişki sürelerinde, babanın çalışma ve fiziki şartlarının çocuğu yatılı almaya uygun olup olmadığı, çocuğun eğitim ve muhtemel tedavi sürecini aksatıp aksatmayacağı, çocuk ve baba arasındaki ilişkinin uzman tarafından fiili olarak gözlenilmesi sonucunda hazırlanacak sosyal inceleme raporu ile birlikte değerlendirilmesinden sonra,

sonuca göre kişisel ilişki sürelerinin düzenlenmesi gerekmekte olup, bu hususları içermeyen ve yeterli incelemeye dayalı olmayan sosyal inceleme raporu da esas alınarak kişisel ilişkinin düzenlenmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.