Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1114 K.2019/2692

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı, yoksulluk nafakası talebinin reddi ile kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası ve ortak çocuğun velayeti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü, erkeğin karşı davasının reddine ilişkin ilk hüküm tarafların temyizi üzerine Dairemizin 19.10.2015 tarih ve 2015/1937 esas ve 2015/18736 karar sayılı kararı ile erkeğin davasının da kabulü gerektiği yönünde bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece verilen hükümle tarafların davalarının kabulü ile eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle tazminat taleplerinin reddine dair karar verilmiş, bu karar davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafakalar ve kişisel ilişki yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, ortak çocuğun velayeti ve nafakalar yönünden temyizi üzerine Dairemizin 23.05.2017 tarih ve 2016/11662 esas ve 2017/6097 karar sayılı ilamı ile davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu,

davacı-karşı davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata ve kadın lehine TMK m. 169 gereği tedbir nafakasına hükmolunması gerektiği belirtilerek bozulmuş, temyize konu diğer yönlere ilişkin olarak ise hüküm onanmıştır. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucu, bozma kapsamı dışına çıkılmak suretiyle temyize ve bozmaya konu olmayarak kesinleşen tarafların boşanma davaları, velayet, ortak çocuk lehine hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi ve tefrik edilen alacak talebi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi ile vekâlet ücretleri hakkında yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.