Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1222 K.2019/12375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.12.2019 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik öncesi olaylar boşanma davasına konu edilemeyeceği gibi taraflara kusur olarak da yüklenemez. Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamada, erkek eşin ağır, kadın eşin ise az kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın varlığı ispatlanamamıştır.

Dosyaya yansıyan olaylar bir bütün olarak değerlendirildiğinde eşine baskıcı ve kıskanç tavırlar sergilediği anlaşılan erkeğin, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Hal böyle iken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının manevi tazminat isteğinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.