Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1827 K.2019/7489

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 166/4. maddesiyle düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası; karşı dava ise tedbir nafakası davasıdır.

İlk derece mahkemesince; asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmasına, davalı-davacı kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talepleri ile davacı-davalı erkeğin manevi tazminat talebinin reddine, davalı-davacı kadın lehine 20.000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminata; tedbir nafakası davasında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Anılan karara karşı davalı-davacı kadın tarafından tüm yönlerden istinaf talebinde bulunmuş olup, davacı-davalı erkek istinaf talebinde bulunmamıştır. O halde davacı-davalı erkek ilk derece mahkemesince kendisine yüklenen kusurlu davranışları kabul etmiş sayılacağından hükmün kusur belirlemesine ilişkin bölümü davacı-davalı erkek yönünden kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı-davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.