Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/183 K.2019/4319

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı kadının asgari ücretle çalıştığı, düzenli ve yeterli bir gelirinin bulunduğu gerekçesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ve özellikle ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanaklarına göre; davacı kadının dava açıldıktan sonra tekstil işinde asgari ücretle çalışmaya başladığı ve aylık 400 TL konut kira giderinin bulunduğu, çocukları ile birlikte yaşadığı, herhangi bir mal varlığının olmadığı, buna karşılık davalı erkeğin ise kira giderinin bulunmadığı, yalnız yaşadığı, emekli olduğu, ayrıca mobilyacılık işi ile uğraştığı ve bu işten de gelir elde ettiği anlaşılmıştır.

Asgari ücreti seviyesindeki gelir, kişiyi yoksulluktan kurtaramaz (HGK 24.12.2014 gün, 2013/2-1364 E. - 2014/1082 K.). Yoksulluk nafakası koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmiş olup, mahkemece davacı kadın lehine Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi gereği uygun bir miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.