Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2079 K.2019/7685

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kendi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, davalı-karşı davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine davacı-karşı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin 07.06.2017 tarihli kararına karşı davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 21.11.2018 tarih 2018/2272 Esas-2018/2780 Karar sayılı kararıyla; davalı-karşı davacı erkeğin istinaf talebinin kısmen kabulü ile, davacı-karşı davalı kadının davasının ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, ilk derece mahkemesinin de kabulünde olduğu üzere, davacı-karşı davalı kadının eşinin kendisini, ters ilişkiye zorladığına ilişkin iddiasının kanıtlandığı Vakfıkebir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/481 soruşturma sayılı dosyasındaki davalı- karşı davacı erkeğin kabul beyanından anlaşılmaktadır.

O halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akış karşışında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulüne yönelik davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilecek yerde, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile davalı-karşı davacı erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile davacı-karşı davalı kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.