Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2143 K.2019/6948

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından tamamı yönünden, davacı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davalı kadına kusur olarak yüklenen "eşinin annesine hakaret ettiği" vakıasının ispat edilemediği, yine davalı kadına yüklenen eşine tokat atma ve hakaret etme vakıalarından sonra tarafların barışarak bir araya geldikleri ve evlilik birliğinin devam ettiği, bu kusurların davacı erkek tarafından affedildiğinin, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerektiği ve davalı kadına yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Tarafların mahkemece yüklenen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında "kadının eşini sürekli dayılarına dövdürmekle tehdit ettiği" anlaşılmakla, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların yine de eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,