Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2385 K.2019/4405

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kendi manevi tazminat talebi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın lehine hükmolunan ziynet alacağı tutarları karar tarihindeki temyiz inceleme kesinlik sınırını aşmadığından, davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz isteminde bulunulan bölge adliye mahkemesi kararı 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun madde 362/1-a bendine göre kesin niteliktedir. Açıklanan nedenle, davacı-karşı davalı erkeğin, ziynet alacağı davasına yönelik temyizi yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Erkeğin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen "aşağılama" vakıasının, istinaf kanun yoluna sadece davacı-karşı davalı erkeğin geldiği ve aleyhine kusur yüklenemeyeceği dikkate alındığında erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin ve kusur belirlemesinde esas alınamayacağının, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

b)İlk derece mahkemesinin, karşılıklı açılan Türk Medeni Kanunu 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davalarında tarafların boşanmalarına karar verdiği ve bu hükmün davacı-karşı davalı erkek tarafından istinaf edildiği anlaşılmaktadır.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davacı-karşı davalı erkeğin kendi manevi tazminat talebi ve kadının ziynet eşyası alacağına yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulüne diğer istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.Ne var ki bölge adliye mahkemesince erkeğin sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği halde, reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilmesi gerektiği halde, reddedilen bu talepler ve istinaf başvurusuna konu edilmeyen yönler hakkında da yeniden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.