KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/2500 E., 2019/5285 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Mal Rejiminin Tasfiyesi - Alacak-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
:Maddi ve Manevi Tazminat
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle kesinleşen yönlere ilişkin mahkemece yeniden hüküm kurulmasının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mal rejiminin tasfiyesi, alacak, ziynet ve çeyiz eşyası alacağı, maddi ve manevi tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda, mahkemece verilen ilk hüküm davacı-davalı kadın tarafından reddedilen alacak, katılma alacağı, ziynet ve çeyiz alacağı ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.12.2015 tarihli ilamı ile davacı- davalı kadının ziynet ve çeyiz alacağının kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle ziynet ve çeyiz alacağı yönünden hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise onanmasına karar verilmiştir.
Bozmadan sonra devam eden dava ziynet ve çeyiz alacağına ilişkin olup taraflarca açılan diğer davalar kesinleşmiştir.
O halde kabul edilen ziynet alacağı ve çeyiz alacağı davasında davacı-davalı kadın lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesine ve ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasının kabulü nedeniyle davacı-davalı kadın tarafından yapılan yargılama giderinin davalı-davacıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, kesinleşen diğer davalar yönünden yeniden davacı-davalı kadın ve davalı-davacı erkek lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/2500, K. 2019/5285, 2 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama