KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/2510 E., 2019/8671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile tedbir nafakası yönünden, davacı kadın tarafından ise katılma yoluyla nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kadın tarafından açılan zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının (TMK m. 161), yapılan yargılaması sonunda mahkemece davanın kabulü ile tarafların TMK 161. maddesi gereğince boşanmalarına, velayetin anneye bırakılmasına, baba ile ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar lehine tedbir ve iştirak nafakası ödenmesine, davacı kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminata hükmetmiştir.
Verilen bu kararın davacı kadın tarafından lehine hükmedilen tazmintaların miktarları yönünden istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminat miktarının uygun olduğu ancak manevi tazminat miktarının TMK’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile TBK’nun 50 ve 51. maddeleri dikkate alındığında miktarının az olduğundan bahisle, 15.000 TL olarak değiştirilip düzeltilmesine hükmedilmiştir.
Bölge adliye mahkemesi kararı taraflarca yukarıda gösterildiği şekilde temyiz edilmiştir. İlk derece mahkemesince verilen kararlar, istinaf edilmeyen yönlerden kesinleşmiş olup, istinaf edilmeyen konular temyize getirilemez. Bu itibarla davalı erkeğin kusur belirlemesi ile maddi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı kadının ve davalı erkeğin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/2510, K. 2019/8671, 16 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama