Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2558 K.2019/5317

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 22.05.2018 gün ve 2016/24222-2018/6531 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı erkeğin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Dairemizin 14.4.2015 tarihli bozma ilamı ile mahkemece verilen 26.3.2014 tarihli karar maddi tazminatın miktarının az oluşu ve yoksulluk nafakasının kararın kesinleşme tarihinden itibaren verilmesi gerektiği yönlerinden bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuş, bozma sonrası verilen son kararda daha önce kesinleşen 350 TL tedbir nafakası hakkında arttırılarak yeniden hüküm kurulmuş ve kadın lehine 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir. Ne var ki ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından hüküm bu yönden de onanmıştır. Bu durumda, davalı erkeğin karar düzeltme talebinin tedbir nafakası yönünden kabulüne, Dairemizin onamaya ilişkin kararının tedbir nafakası yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.