Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2919 K.2019/5408

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklı tapu iptal ve tescil davasına ilişkindir.

Davacı erkek, tarafların anlaşmalı boşanma konusunda anlaştıklarını, boşanma protokolü imzaladıklarını, bu protokole göre kendi adına kayıtlı taşınmazın yarısını boşanma ile birlikte davalı kadına devredileceğini taahhüt ettiğini, bunun üzerine boşanma davası kesinleşmeden taşınmazın yarısını davalı kadına devrettiğini, ancak taşınmazın devrinin ardından davalı kadının boşanma davasından feragat ettiğini belirterek dava konusu taşınmazın davalı adına kayıtlı 1/2 hissesinin iptali ile tekrar kendi adına devir ve tescilini dava ve talep etmiş,

mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı kadının boşanma davasından feragat etmesiyle edimini yerine getirmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; feragatle sonuçlanan davadan sonra tarafların tekrar 18.01.2010 tarihinde anlaşmalı boşanma davası açtıkları, bu davada sunulan protokolde de dava konusu taşınmazın yarı hissesinin davalı kadına devredileceğinin kararlaştırıldığı, mahkemece tarafların boşanmalarına karar verildiği ve boşanma yönünden davanın 07.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Buna göre boşanma gerçekleşmiş, dava konusu taşınmazın yarısı davalı kadın adına tescil edilmiş böylece taraflar boşanma protokolündeki karşılıklı edimlerini yerine getirmişlerdir. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken mahkemece kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.