KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2019/2984 E., 2020/154 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Davacı-davalı
- ...
- Davalı-davacı
- ...
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, davasının reddi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.01.2020 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taraflarca evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak karşılıklı boşanma davalarının ikame edildiği, ilk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek, her iki boşanma davası ve ferilerine ilişkin hüküm kurulduğu, ilk derece mahkemesinin bu kararının; kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf edildiği,
ilk derece mahkemesince verilen, kadının boşanma davasının kabulüne dair hükmün, taraflarca istinaf edilmeksizin kesinleştiği ve bölge adliye mahkemesi karar tarihi itibari ile tarafların boşanmış hale geldiği, hal böyleyken; bölge adliye mahkemesince yapılan yargılamada, kadının davasındaki boşanma hükmünün istinaf edilmeyerek kesinleştiği gözetilmeksizin kadının davası yönünden yeniden boşanma kararı verilmesinin sonuca etkili bulunmadığının anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2019/2984, K. 2020/154, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama