Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3070 K.2019/7021

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle (TMK m.166/1) boşanma davası açmıştır. Mahkemece, davacı kadın tarafından daha önce 15.11.2012 tarihinde açılan Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2012/901 esas, 2015/183 karar sayılı dava dosyasında tarafların boşanmalarına karar verildiği, dosyanın henüz kesinleşmediği ve derdest olduğundan bahisle açılan davanın dava şartı yokluğundan usulünden reddine karar verilmiştir.

Derdestlik bir dava şartı olup hakim tarafından re'sen gözetilir (HMK m.114/1-1,115). Derdest davadan söz edebilmek için her iki davanın tarafları, konusu ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2012/901 esas, 2015/183 karar sayılı dosyasında, davanın 15.11.2012 tarihinde açıldığı, eldeki davanın ise açılma tarihinin 07.11.2014 tarihi olduğu dikkate alındığında her iki davanın dava tarihi itibari ile dönemlerinin farklı olduğundan dayanılan vakıaların da aynı olması mümkün bulunmamaktadır.

O halde mahkemece davanın esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, derdestlik sebebi ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki. Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2012/901 esas, 2015/183 karar sayılı dosyasında verilen boşanma hükmü 18.06.2018 tarihinde kesinleştiğinden temyize konu boşanma davası konusuz kalmıştır. Hâl böyle olunca, bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.