Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3139 K.2019/9018

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; ilk derece mahkemesi tarafından verilen boşanma hükmünün taraflarca istinaf edilmemesi halinde, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda ilk derece mahkemesi tarafından belirlenen kusur durumlarının kesinleştiğine ve yeniden incelenemeyeceğine ilişkin gerekçe doğru değil ise de;

kusur belirlemesi ve boşanmanın fer'ileri yönünden istinaf edilen ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye mahkemesince tarafların kusur durumlarına ilişkin gerekçe yönünden de incelenerek buna ilişkin ayrı bir gerekçenin yazıldığının ve tarafların ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesi tarafından belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre; davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi(TMK m. 174/1) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.