Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3170 K.2019/9379

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle istinaf talebinde bulunan davalı-karşı davacı kadının aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından kadına kusur olarak yüklenmeyen birlik görevlerini yerine getirmediği vakıası ile erkek tarafından usulüne uygun olarak dayanılmamış olan erkeğin akrabalarına kötü davranma vakıasının bölge adliye mahkemesince kadına kusur olarak yüklenmesinin yerinde olmadığının ancak kabul edilen ve gerçekleşen boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davalı-karşı davacı kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre,