Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3334 K.2019/7208

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen boşanma davasının yapılan muhakemesinde, mahkemece davalı kadının zina eylemi sabit bulunarak erkeğin davasının kabulü ile TMK 161. madde uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin davalı anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, davalı kadın yararına 200 TL tedbir nafakasına, ortak çocuk yararına 300 TL tedbir nafakası, 300 TL iştirak nafakasına, davacı erkek yararına 1.000 TL maddi tazminat, 1.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Davalı kadına kusur olarak yüklenen maddi vakıalar incelendiğinde, her ne kadar tanık anlatımları, CD, fotoğraf, bilirkişi raporu ile bu kusurlar ispatlanmış ise de, davacı tarafından dosyaya sunulan 12.08.2015 tarihli dilekçeyle "eşi ile barıştığını, eşini sevdiğini, eşinden boşanmak istemediğini, boşanma davasından vazgeçtiğini", yargılama sırasında alınan ifadesinde "boşanma davasından vazgeçtiğini, evliliğini devam ettirmek istediğini" beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından sunulan bu dilekçe ve davacının yargılama sırasında alınan beyanı feragat mahiyetinde olup, mahkemece erkeğin davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.