Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3555 K.2019/10069

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, velayet, reddedilen tazminat talepleri ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, velayetin babaya verilmesine, kadının nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; verilen karar davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen talepleri ve velayet yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince ilk derece mahkemesi kararının kusura ilişkin gerekçesinin "Boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu" şeklinde düzeltilerek, kadının tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş, verilen karar davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen vakıalara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki, istinaf kanun yoluna sadece kadın başvurmuş, erkeğin ilk derece mahkemesinin kusur belirlemesine itirazı olmamıştır. Kadın yararına bu yönden usuli kazanılmış hak oluşmuştur. İstinafa başvuranın aleyhine olacak ve usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldırıcak şekilde kusur belirlemesi yapılamaz. İlgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince belirlenen kusura ilişkin gerekçe doğru değil ise de; hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kusura ilişkin gerekçenin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).