Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3703 K.2019/6818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine 600 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, 13.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmü davalı erkek tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin nafakalara ilişkin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, sair tüm istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu kabul edilen kısımlara ilişkin eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken (HMK m. 353- f. 1/6-2), bölge adliye mahkemesince " İsparta 1. Aile Mahkemesinin 2015/610 Esas- 2017/35 Karar sayılı ilamının 2 ve 3 no'lu bentlerindeki "600-TL" rakamının hükümden çıkartılarak yerine "300-TL" rakamının yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLMESİNE" şeklinde eda hükmü oluşturmayacak şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu konuda yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığından bölge adliye mahkemesi kararının bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).