Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3715 K.2019/11507

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve çocuk yararına hükmedilen tedbir nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda, ilk derece mahkemesi tarafından taraflar eşit kusurlu kabul edilerek ortak çocuk yararına ergin olduğu tarihe kadar tedbir nafakasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadının tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve taraflar için vekalet ücretine hükmedilmiş ve hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda verilen esastan red kararının gerekçesinde, davacı-karşı davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, hakeret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği, davalı-karşı davacı kadının da güven sarsıcı davranışlarının olduğu ve birlik görevlerini ihmal ettiği, tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusur durumuna göre eşit kusurlu olduğu belirtilerek kadının kusur belirlemesine yönelik başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, her ne kadar eşine şiddet uygulayan, hakaret eden ve birlik görevlerini ihmal eden erkek ile güven sarsıcı davranışları bulunan ve birlik görevlerini ihmal eden kadının eşit kusurlu olduklarına hükmedilmişse de bölge adliye mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkeğin ağır, kadının hafif kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının ve kusur oranının açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir(HMK m.370/2).