Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3765 K.2019/10397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve ziynet alacağı davası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise nafakalar ve kendi lehine hükmedilen tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı erkeğin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince hükmolunan ziynet alacağının miktarı 19.986,50 TL olup, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL'yi aşmadığından, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle davacı-davalı erkeğin ziynet alacağına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenilen, kadına karşı fiziksel şiddet vakıasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği, bu eylemlerinin davalı-davacı kadın tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığı nazara alındığında, erkeğe kusur olarak yüklenilemeyeceğinin, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre de, davacı-davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.