Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/3812 K.2019/7485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasıdır. İlk derece mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı erkek lehine 5.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Bu karara karşı davacı-davalı kadın tarafından manevi tazminat ve vekalet ücreti yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, davalı-davacı erkek tarafından açılan birleşen davada tanık deliline dayanılmadığı, davalı-davacı erkek tarafından açıkça tanık deliline dayanılmadığı halde, mahkemece tanıklar dinlenerek davacı-davalı kadına kusur yüklenilemeyeceği ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak erkeğin manevi tazminat talebinin kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle manevi tazminata ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, davacı-davalı erkeğin manevi tazminat talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.